Login to your account

Login *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Stwórz swoje konto

Pola oznaczone * są obowiązkowe..
Imię i nazwisko *
Login *
Hasło *
Powtórz hasło *
Email *
Powtórz email *
Antyspam *

    Ambona młodych

    To miejsce czeka na Ciebie! Zarejestruj się i bądź prawdziwym redaktorem :-)
    Stwórz swój profil i umieszczaj na nim artykuły w czterech kategoriach: Oto Ja; Kościół; Świat; Rodzina.
    Podziel się swoim zdaniem z innymi!

    Święta małżonka... i zakonnica!

    wzor-grafiki-partnerw-17

    Po co żyjemy, skąd jesteśmy i dokąd zmierzamy? W jakim celu Bóg nas stworzył, postawił nas w tym miejscu i czasie? Gdzie On jest i czy działa w naszym życiu? Te pytania stawiała sobie mała dziewczynka Ludwika – paryżanka, która przeżywała to, że jest nieślubnym dzieckiem swojego ojca. Sądziła, że odbiło się na niej to, że została poczęta w grzechu. Umieszczona w klasztorze dominikanek, nasyca się duchowością zadośćuczynienia.



    Powołana do...

    Gdy osiąga 12 lat, rodzice umieszczają ją w domu dla młodych dziewcząt w Paryżu, gdzie ma miejsce wydarzenie, które będzie pamiętać do końca życia. Przez Arcybiskupa Paryża prowadzona jest procesja towarzysząca wprowadzeniu sióstr kapucynek do ich nowego klasztoru przy ul. Saint Honoré w Paryżu. Widok młodych i starszych zakonnic zachwycił ją do tego stopnia, że zapragnęła wstąpić do zakonu. Było to uczucie wielkiej radości, które przeszyło jej serce. Odpowiedź na prośbę o możliwość wstąpienia do klasztoru podpisana tak przez jej opiekuna – Michała de Marillac - jak i prowincjała Kapucynów, jest odmowna. To powoduje rozdarcie. Bolesne doświadczenie zaznacza się poprzez zaostrzenie zaniepokojenia na modlitwie. Tym większe, że rodzice postanawiają... wydać ją za mąż. Rodzi się w niej pytanie: Co na to Bóg? Przecież Ludwika wyraźnie czuje w duszy, że powinna całkowicie oddać się Panu.

    Życie małżeńskie

    Rozpoczyna jednak życie z mężem, z którym wzrasta w wierze. Codziennie modli się z nim, odmawiając kompletę. Po pewnym czasie rodzi syna. Wciąż jednak powracają wątpliwości. Czy Bóg ukaże ją za to, że nie odpowiedziała na powołanie? Na nowo stara się przebłagać sprawiedliwość Bożą: pości, mnoży modlitwy w ciągu dnia i nocą. Nie odczuwając żadnej poprawy, popada w końcu w wątpliwości co do istnienia Boga. Głęboka noc, depresja: obie bardzo często idą w parze. "W jednej chwili moje serce zostało pozbawione wątpliwości" zapisuje jednak pewnego dnia Ludwika. Nie może już więcej wątpić, wie, że ma pozostać ze swoim mężem i towarzyszyć mu w czasie jego choroby. Szuka nowego kierownika duchowego: dlaczego nie miałby nim być Ksiądz Wincenty – przyjaciel Franciszka Salezego – którego spotyka regularnie w swojej dzielnicy?

    Bez błahostek

    Gdy mąż umiera, Ludwika postanawia tak zaplanować sobie każdy dzień, by nie było w nim czasu na błahostki. Chce być w jak najbliższej relacji z Panem. Budzi się codziennie o 5:30, modli się, czyta Pismo Święte i żywoty świętych. Odmawia nabożeństwa do Matki Bożej, litanię do Wszystkich Świętych, nieszpory, rachunek sumienia. Kończy dzień około 21, również z modlitwą na ustach. Zaczyna postrzegać Pana jako swojego Mistrza, Oblubieńca, Przyjaciela.

    Spełnienie

    W 1613 r. Ludwika de Marillac za zgodą Księdza Wincentego zakłada Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia zwanych popularnie szarytkami. Uczy jak konkretnie służyć ubogim, by w każdym człowieku widzieć brata, który potrzebuje pomocy. Pierwsze założenia Zgromadzenia kładą nacisk na lekturę Ewangelii i zwrócenie uwagi na Boże Miłosierdzie. Życie świętej Ludwiki nie było usłane różami. Najpierw poczucie odrzucenia, potem uczucie niespełnienia powołania. Było pełne wzlotów i upadków. Jednak Bóg jej nie opuścił. Dopuścił utrapienia, a Ludwika ufała, że to kiedyś minie. Dostała siłę, by przezwyciężyć słabości i służyć Mu z oddaniem przez 69 lat życia.


    Św. Ludwika de Marillac (12 sierpnia 1591 - 15 marca 1660 r.), francuska święta, założycielka Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia (szarytek). W roku 1920 beatyfikowana przez papieża Benedykta XV, a w 1934 kanonizowana przez Piusa XI. Z kolei przez Jana XXIII św. Ludwika została ogłoszona patronką służby socjalnej (1960). Relikwie Świętej spoczywają w kaplicy domu macierzystego Sióstr Miłosierdzia w Paryżu.



    ​Tekst ukazał się w TRYBACH. Katolickim Miesięczniku Studenckim
     nr 3-4/2018 (marzec-kwiecień).

    ​autor: Maria Węgrzyn
    Oceń ten wpis:
    Dorosłe spojrzenie na Dzień I Komunii Świętej, z r...
    Marzenia wypowiedziane na Kalwarii Pacławskiej mus...
     

    Komentarze

    Brak komentarzy
    Already Registered? Login Here
    Gość
    środa, 19, wrzesień 2018
    If you'd like to register, please fill in the username, password and name fields.